“Afrika’dan gelen aşırı sıcak hava dalgası, tüm dünyada hayatı durma noktasına getirdi…” Eyvah! Ziya Parlak’ın, iki yüz kırk yıldır damarlarında ılık ılık devr-i daim eden kan, bu haberle birlikte buz kesti. İki buçuk asra yaklaşan efsanevi hayatında türlü badireler atlatmış,…
Halıları siyaha boyayıpÜstüne yıldızlar çizipGöğü yerle bir edesim varBütün filmlere bilet alıpGitmeyesim var Birine bileVerdiğim tüm sözleri Tutmayıp bırakasım var Bundan böyleBir daha aynalara bakmayıpİsmimi unutasım varBütün eteklerimi eksiltesimYaslarımı duvarlara süresimEleğimi asasım var yarınaŞehirleri öpmekHevesleri yakmakKendimi kendime Emanet etmek istiyorum
“kendine yetmeyi öğren.kimseye ihtiyacın yok.” Kadıköy’ün ünlü fitness centerlarından birinde Selim içinden bunu geçirdi 80 kg bench press basarken. Bi de içinden şunu da düşündü: “benden önceki lavuk nasıl 120 kg bastı aq” Kendisinden önceki adamın eski sevgilisinin onu aldattığı…
“Üç deyince koşacağız!” dedi. Başını bizi gizleyen köşe başından gürültülü sokağa çevirdi ve bana bakmadan, bana hiç bakmadan elimi sıkıca tuttu. Üç deyince koşacakmışız. Ne diye koşuyorum seninle? Niye sen “üç” diyorsun? Sokaktan sesler yükseldi, insanlar yükseldi, kaldırım taşları yükseldi….
31 bitiyor. 32 başlarına doğru ilerlediğim şu kısa ve dar süreçte kendimi ifade etmekte eskisine nazaran daha da zorlandığımı fark ediyorum. Evet, yaş bir sayı buna hâlâ inanıyorum (da) bu tükenmişlik saçmalığı neden? Onu bilmiyorum. Modern zamanın bize hep tersinden…
Hayalimdeki mesleği seçmedim. Üniversite sınavından önce ishal oldum, sınavda sıçtım. Puanım grafik tasarıma yetiyordu. Hem de sadece özele. Bu E5’e yakın, apartman üniversitelerden biri. Ama yüzde yirmi beş hoşgeldin bursu var. İhtiyar, “canın sağolsun” dedi, kaydoldum. Sağolsun kalan yüzde yetmiş…
İşler hem yolunda gidiyordu hem de gittikçe sarpa sarıyordu. Böyle bir şey nasıl oluyordu, benim de aklım almıyordu. Tek bildiğim iki işte çalışıyordum, bir oyunun yapımıyla uğraşıyordum ve bu esnada bireysel olarak da bir hayatım olsun diye uğraşıyordum. Ama olmuyordu,…
kıpırtısız oturuyordum. tuhaf bi uğultu vardı. çok uzun bir soluk gibi. ses odanın içinde dönüp duruyordu. hareket edersem bu anı sanki yok edecektim. istemedim.bekleme salonunda yalnızdım.gözüm sürekli pencerenin altındaki akvaryuma takılıyordu.kendi kendime balıklar bana hiç canlı gibi gelmiyor, dedim. böcek…
Yirmi yıllık berberimden vazgeçme sebeplerinden biri de elleriydi. Ellerindeki sigara kokusu…Bu olmasa bile ellerinde iş bilir bir hal yoktu. Bunu yeni fark ediyordum. O iş bilmez hali herkes hemencecik anlayabilir. Maharetli eller kendini hemen gösterir çünkü. İnsan görür, anlar o…
Komik Olmayan Son Adam
Milyonları kırım kırım kıran bir salgın, kıtır kıtır kıyan bir savaş, inim inim inleten bir afet olmadı. Her şey yavaş yavaş başladı ve kimse farkına varmadı. Soğuk suyun içine atılan bir kurbağanın ağır ağır ısıtılırken komik kurbağa videolarına kıkırdaması gibi…
Çekirdek İçi
“Git artık” dedim ona. “Rica ediyorum defol git.” İçimden değil. Onun suratındaki şaşkınlığı gördüm ve içimden söylemediğimi anladım. Aslında ben ona git diyebilecek birisi değildim. Ne yaşanırsa yaşansın. Yıllar içinde kendi kendime bunu söyledim. Bununla da kalmayıp güzel bir plan…
Atina Treninde Korku
Nisan, 2019. Erasmus yılımdı. Cansu, ben ve Alman arkadaşımız Eva, bir hafta sonu Atina’yı gezme planı yapmıştık. Bütçemizi yaptık, internetten kalacak yerimizi ayarladık ve çantalarımızı hazırladık. Ardından bulabildiğimiz en ucuz tren biletlerini alıp gece yarısından biraz önce Selanik garında buluştuk. …
12 Şubat 1921 Dikmen. Paşa Dikmen’de dinleniyor. Doğru düzgün yemek yememiş, uyku uyumamış. Bir fırsat bulmuş köşeye iliştirmiş postu, uzanmış üstüne. Paşa’nın özel fotoğrafçısı Etem Tem fırsat bulup Alman malı Reflex ICA marka makinesi ile fotoğraflamış bu anı. Bir kaç…
Bir Garip Orhan Abi
Bizim Orhan abi garip adamdı vesselam. Yıllar önce kereste fabrikasından atılınca, ilk kez ayak bastığım inşaat işi sayesinde tanımıştım onu. Koca bir apartman yapıyorduk İstanbul’un en kral manzaralı tepesinin birine. Bütün gün tuğla taşı, kum dök, moloz boşalt uğraşıyordum, yoruluyordum…